BERG
Bufory rejestrów granicznych oznaczają zasób przejściowych zapisów powstających przy przecięciu wartości progowych, impulsów krańcowych oraz sygnałów o niepełnej stabilizacji. BERG nie utrwala wyniku końcowego, lecz zatrzymuje moment graniczny, w którym przebieg traci jednoznaczny kierunek i przechodzi w stan roboczej podatności. Każdy zapis buforowy ma charakter warunkowy, zależny od natężenia impulsu, czasu zaniku oraz poziomu zakłócenia lokalnego.
Rejestr BERG pozostaje zasobem pomocniczym dla przebiegów wymagających krótkiego zatrzymania przed dalszym przesunięciem diagnostycznym. Bufor nie zamyka klasyfikacji, ponieważ jego zadaniem pozostaje utrzymanie śladu w punkcie przejścia między aktywną reakcją a stanem szczątkowym. Taki zapis zachowuje wartość także wtedy, gdy sygnał traci ciągłość i pozostaje jedynie fragmentem granicznego zdarzenia.
Rejestry progowe
Rejestry progowe powstają przy wzroście napięcia lokalnego, nagłym zaniku sygnału albo przeciążeniu pola reaktywnego. BERG przechowuje te przebiegi jako stany krótkiego trwania, bez konieczności przypisania ich do stabilnej kategorii diagnostycznej.
Stany krańcowe
Stany krańcowe w BERG mają postać zapisów częściowych, zależnych od czasu przechwycenia oraz intensywności impulsu wejściowego. Ich obecność wzmacnia rozpoznanie granic reakcji w obrębie zasobów eksperymentalnych ZXP.