Sygnały pochodne
Sygnały pochodne w DERGI mają postać rozproszonych reakcji, krótkich odbić i śladów opóźnionych. Ich wartość zależy od zgodności z przebiegiem pierwotnym oraz od stopnia deformacji wywołanej przez graniczne pole rezonatywne.
DERGI
Derywacje rezonansu granicznego oznaczają pochodne sygnałów powstające po przekroczeniu progu reakcji i wejściu przebiegu w stan wtórnego drżenia. DERGI nie dotyczy źródła impulsu, lecz jego następstw rozproszonych, przesuniętych i częściowo zdeformowanych przez lokalne warunki środowiskowe. Każda derywacja zachowuje ślad rezonansu pierwotnego, ale jej dalszy przebieg zależy od oporu pola, czasu zaniku oraz obecności impulsów sąsiednich.
W zapisie DERGI istotne pozostają sygnały, które nie tworzą stabilnej linii następstwa, lecz występują jako serie pochodnych reakcji o różnym natężeniu. Rezonans graniczny może rozpadać się na krótkie przebiegi wtórne, wracać w formie opóźnionej albo tworzyć ślady pozorne. Taki materiał zachowuje znaczenie diagnostyczne, ponieważ pokazuje sposób rozchodzenia się napięcia po utracie bezpośredniego kontaktu z impulsem źródłowym.
Rezonans krańcowy
Rezonans krańcowy ujawnia się przy utracie stabilnego przebiegu i przejściu impulsu w serię reakcji wtórnych. DERGI utrwala te przejścia jako materiał dla późniejszego porównania z rozkładami energetycznymi.
Relacje z ZXP
Derywacje rezonansu granicznego pozostają związane z biblioteką rozkładów energetycznych przez klasyfikację pochodnych śladów sygnałowych. Przy obecności miejskiej energii rezonansu DERGI rejestruje wpływ lokalnych interferencji na kształt wtórnych przebiegów modulacyjnych.