Granice rezonansu
Granice rezonansu w HADOR powstają tam, gdzie sygnał traci wyraźny rdzeń i pozostawia jedynie rozproszoną obecność. Ich rejestr pokazuje odległość między impulsem źródłowym a ostatnim uchwytnym odchyleniem.
HADOR
Horyzonty odchyleń rezonansu oznaczają granice widoczności sygnału po przejściu przez pole drgań wtórnych, rozproszeń i lokalnych opóźnień. HADOR nie odnosi się do jednego punktu pomiarowego, lecz do linii zaniku, na której rezonans przestaje mieć pełną czytelność i przechodzi w stan częściowej obecności. Każdy horyzont jest zależny od amplitudy początkowej, gęstości zakłóceń oraz stopnia interferencji środowiskowej.
W zapisie HADOR istotne są odchylenia dalekie od źródła, ponieważ ujawniają trwałość rezonansu poza miejscem pierwotnego wzbudzenia. Sygnał może utracić intensywność, zachować część rytmu albo powrócić jako opóźniony ślad krańcowy. Takie przebiegi mają znaczenie przy rozpoznaniu oddziaływania między polem lokalnym, zasobami miejskimi oraz rozkładami energetycznymi.
Odchylenia amplitudy
Odchylenia amplitudy mają postać spadków, fal powrotnych oraz bocznych wzmocnień. HADOR utrwala je jako przebiegi przydatne przy rozpoznaniu siły zaniku i opóźnionej reakcji rezonatywnej.
Relacje z ZXP
Horyzonty odchyleń rezonansu pozostają powiązane z biblioteką rozkładów energetycznych przez zapisy granic zaniku i wtórnych śladów drgań. W obecności miejskiej energii rezonansu HADOR rejestruje wydłużone przebiegi sygnałów środowiskowych.