Warunek ciągłości

Ciągłość linii nie oznacza fizycznego połączenia wszystkich punktów. Ważna jest zgodność kierunku i odstępów. Jeżeli kolejne reszty pojawiają się w przewidywalnym przedłużeniu wcześniejszych, można traktować je jako jeden przebieg.

Pojedyncza luka nie przerywa linii, jeżeli następny punkt wraca do tego samego kierunku. Kilka luk o rosnącej długości może jednak wskazywać zanik. Gdy nowe punkty przestają potwierdzać wcześniejszy przebieg, linia traci ciągłość.

Odstępy między punktami

Równe odstępy wskazują podobne tempo kolejnych zmian, o ile każdy punkt powstaje po zbliżonym czasie. Rosnące odstępy mogą oznaczać przyspieszenie ruchu albo rzadsze pozostawianie osadu. Malejące odstępy sugerują spowolnienie lub skupienie przejść w jednym obszarze.

Bez informacji o czasie odstęp opisuje tylko geometrię. Dlatego linia może wyglądać na przyspieszającą, choć w rzeczywistości kolejne stany były rejestrowane w innych odstępach. W samym zapisie pola bezpieczniej traktować odległość jako cechę przestrzenną, a tempo jako osobną informację.

Krzywizna przebiegu

Linia prosta zachowuje zbliżony kierunek na całej długości. Krzywa zmienia kierunek stopniowo. Nagłe załamanie może oznaczać nowy etap albo połączenie dwóch niezależnych serii. Rozstrzygnięcie wymaga porównania gęstości punktów po obu stronach załamania.

Jeżeli gęstość i odstępy pozostają podobne, załamanie może należeć do jednej linii. Jeżeli po zmianie kierunku pojawia się także inny typ reszty, bardziej prawdopodobne jest rozpoczęcie nowego przebiegu. Wtedy oba odcinki zachowują własne osie.

Źródło punktów

Punkty linii mogą pochodzić ze śladów bocznych albo z fragmentów osadu przejścia. W pierwszym przypadku częściej układają się równolegle do ruchu znaku. W drugim mogą odtwarzać dawną granicę przejścia.

Różne źródła mogą wystąpić w jednej serii, ale wtedy linia ma zmienną gęstość. Odcinki pochodzące z osadu bywają szersze, a ślady boczne bardziej punktowe. Jeżeli mimo tej różnicy położenia tworzą wspólny kierunek, przebieg nadal może pozostać czytelny.

Zanik linii

Linia zanika, gdy kolejne punkty stają się słabsze, rzadsze albo coraz mniej zgodne kierunkowo. Najpierw traci się pewność co do przedłużenia, później pojedyncze reszty przestają tworzyć serię. Ostatni widoczny punkt nie musi być końcem rzeczywistego ruchu, tylko końcem zachowanej pozostałości.

Jeżeli po przerwie pojawia się nowy ślad w tym samym kierunku, można porównać go z dawną linią. Zgodność położenia nie wystarcza sama w sobie. Potrzebna jest podobna gęstość, relacja odstępów albo dalszy ciąg, który pokaże, czy seria rzeczywiście została wznowiona.