Punkt półperyferyjny pozostaje wystarczająco blisko głównych relacji, by na nie oddziaływać, lecz nie uczestniczy stale w ich wyznaczaniu. W hierarchii odwróconej impuls z takiego miejsca może uzyskać chwilowe pierwszeństwo przed sygnałem z centrum.
Pierwszeństwo lokalne
Półperyferyjność nie wynika z jednej stałej odległości od środka. Wyznacza ją możliwość jednoczesnego oddziaływania na relacje główne i zachowania części odrębnych połączeń. Gdy punkt traci kontakt z którymkolwiek z tych obszarów, zmienia się jego położenie funkcjonalne. Nie musi przy tym fizycznie przesuwać się względem pozostałych elementów.
Rozpoznanie źródła zależy od śladów przejściowych, ponieważ późniejszy rozkład wpływów może ukryć pierwotny punkt inicjacji. Najsilniejsza odpowiedź nie musi wskazywać miejsca, w którym zmiana się rozpoczęła.
Peryferyjny impuls uzyskuje pierwszeństwo wtedy, gdy narusza warunek wcześniej niewidoczny z centrum. Nieciągła granica może udostępnić taką drogę tylko na jeden przebieg. Późniejsze powtórzenie identycznego sygnału nie daje tego samego efektu, jeżeli po pierwszej reakcji dostępne połączenia uległy zmianie.
Kiedy pojawia się dyspersja, wiele punktów półperyferyjnych zachowuje własną reakcję. Ich oddziaływania nie muszą się synchronizować, nawet jeżeli końcowo dotykają tej samej granicy.
Asymetria ujawnia się szczególnie przy powrocie wpływu z centrum na obrzeże. Ta sama relacja nie musi przenosić impulsu z równą siłą w obu kierunkach. Centrum może przejąć rezultat inicjatywy peryferyjnej i rozprowadzić go szerzej, nie stając się tym samym jej pierwotnym źródłem. W rekonstrukcji ważna pozostaje chwila uruchomienia relacji. Największy zasięg wpływu oraz początek zmiany nie muszą pokrywać się w jednym punkcie, nawet gdy końcowa konfiguracja wskazuje tylko obszar centralny.
Po przesunięciu źródła aktywności ten sam punkt może utracić przewagę bez zaniku własnego sygnału. O pierwszeństwie rozstrzyga chwilowa zdolność oddziaływania na sąsiadów. Położenie na obrzeżu nie jest zatem stałą właściwością decyzyjną, lecz zależnością zmieniającą się w kolejnych przebiegach.
Punkt półperyferyjny może także zatrzymać przepływ, zamiast go inicjować. Odpowiedź negatywna zmienia dostępność dalszych przejść i przez to kształtuje następstwa w sąsiednich miejscach. Brak przesłanego sygnału nie jest wówczas brakiem oddziaływania. Ograniczenie jednej drogi może ujawnić drogę alternatywną, której wcześniej nie rozpatrywano.